از دیروزیها
سربه هوا تا پاهايم پهلو به پهلويم گم كرده اي دارد
خودش از من كم حفره اي ميشود در من آن بالا سر به هوايش دارم پركنم گفت ازآنجا سر خورد بالا كنار هوا يك حرف كمتر
سر به هوا هستم تا
الحق من ربك فلا تكونن من الممترين
من يكي او يكي
گفتم بر خيالت راه نظر
اين جاده يك طرفه بود، فرمان كندم برسم نقشه نداشتم ، اصلاٌ نبود هي ميرسيدم
رسيدن اميد رسيدن بود مبتذل ميخواند زير و رو بشه دنيا من دوستت چكاوك دنبال نسيمي از بهار آواز خوبي به نظر كنه نبود بهتر نبود ديگر نيستم.
واي پسرم امروز آخرين و او آخرين من آخرين بار نه بود
قتلگاه بود هوايش پس بود اسماعيل نبود عاشق من بودم و سرسپرده
خاري كه سر راهمان سبز ميشد خودت ديگر نيستم
صنما اين اسماعيل قابل شما اين ندارد ، دارد دارد دادن دارد
حالا كه خودش دلش ميخواهد ، حتماٌ ميخواهد، اين ميخواهد نميخواند
خواستن ، اولين پله در راه و نه آخرين پله در چاه مي افتم تا دست بيندازد و پشت پا بزند هر آنكه اولين كلمه را نويساند و نويسانيد و بود يكي يكي نبود
I Don’t want it want it want it want it
No
قرباني اش كن در همين بهار عمر دلش با من راه مي آيد ببرد سرش اين تشت لانه كند هي آواز سر دهد داد و بيداد نه بيداد و
چه آرزوهايي در سر داشت غمي كه همين يك آرزو داشتم و ندارم بنويسد
خوب بنويسد داريم ، آبي يا قرمز؟ الان فقط سرخ
مثل اين لبها گفتند سرخ گفتند بارها كيش من
من مات اين قوچ حالا اين قوچ نميشود بع بع بع نه
اين چشمها ، نگاه كن ندارم گناه حلقه ام كردند راست بايستم تا شوم ديگر نيستم
آن ابروها پر رنگ تر از آن لبها آن نشد ، اين ميشود اسماعيل ميشود
اسماعيل من اين آب براي تو
صداقت قيفي ست با پاي بلند هرچه آب ميآورم نم پس نميدهم
من چرخ آسياب چرخ آسياب چرخ آسيابي نبودم آب از سرم بگذرد،چشمهايم را توي خودم سفيد كردم و
نمناكي من از آنجا بود كه نوشت هق هق صورتم خيس شد ، باز هم هق هق
حق من دارم به من و از من به بعدها ، ميفروشند اقساط
بدون ضامن هيچ اعتباري ندارد به باجه نرسيده برگشت ميخورد بدون شرح
شرحه شرحه بر گردن بكشد خنجر كش داده تا اينجا چرا
روي زمين زير كشت رفت اين آرايشگاه تمام سرش
سر به هوا هستم آب از سرم نگذشته علف بياوريد.
پاییز ۸۰